Daglegt lif

Nú er lífið dottið í fastar skorður hjá okkur, bæði komin á fullt í skólanum og ekki gefist mikill tími til bloggskrifa. Við höfum reyndar líka verið frekar dugleg við að "bregða undir okkur betri fætinum" og kíkja út á menningarlífið í Tallinn.

Þegar Sóley átti afmæli um daginn fórum við út að borða á Georgískum veitingastað, við höfum nefninlega komist að því að Georgískur matur er alveg einstaklega góður. Dæmigerður Georgískur matur er sashlik (stafað ca. svona), það er kjöt grillað yfir eldi og vafið inn í þunnt brauð, ekki ósvipað burritos í útliti. Svo er náttúrlega eitthvað spes krydd. Voða gott allt saman.
Að því loknu fórum við á tónleika í gamalli kirkju hérna (nóg af þeim) á tónleika þar sem flutt var Eistnesk kóratónlist af Fílaharmóníukammerkór Eistlands undir stjórn Paul Hillier (voða frægur sko...).

Svo fórum við líka í bíó um daginn á nýjasta hittarann hér í landi "Sügisball" (haustball). Íslendingar hafa nú löngum verið þekktir fyrir að gera nokkuð þunglyndar myndir en þurfa heldur betur að hugsa sitt ráð ef þeir ætla að vinna Eista í þunglyndiskeppninni, þetta var rosalegt! Þessi mynd gerir víst reyndar skemmtilega grín að þunglyndinu sem hefur einkennt Eistneska kvikmyndagerð hingað til, tók okkur smá tíma að fatta að sumir hlutir í myndinni voru brandarar sem Eistar skildu mjög vel meðan við veltum fyrir okkur "af hverju eru allir að hlæja...?" Mæli eindregið með þessu:)

Ég hef verið frekar duglegur að sækja tónleika hér, það er nefninlega hellingur í boði fyrir svona "uppgjafa-rokkara gone classical" gæja eins og mig;) Fór á Jóhannesarpassíuna eftir Sofiu Gubaydulina sem er eitt frægasta núlifandi tónskáld Rússa. Hún er 76 ára gömul og mætti eldhress á tónleikana. Daginn eftir fór ég og hlýddi á flutning á einu af mínum uppáhaldsverkum "Da Pacem" eftir Arvo Pärt, mæli big time með þessu fyrir þá sem ekki þekkja! Ég vissi ekki að það væri verið að fara að flytja þetta verk og varð því mjög ánægður þegar ég mætti á staðinn. Einnig var þarna flutt verk eftir Gyija Kancheli og einhvern renaissance gæja sem ég man ekki hvað heitir.
Hmmm... þetta gæti orðið soldið löng upptalning... það var tónlistarhátíð í skólanum þar sem Penderecki kom og kíkti á okkur, var með spjall við nemendur og svo voru verk eftir hann flutt á tónleikum honum til heiðurs um kvöldið. Tónskáld + hljómsveit frá S-Kóreu komu líka og það var mjög skemmtilegt að fá sýnishorn af þeirra menningu.

Held ég láti þetta duga í bili með tónleikalýsingar.

Svo héldum við matarboð um daginn, fyrsta svona official matarboðið okkar hér í landi. Buðum hingað þýskum skólafélögum Sóleyjar, Eistnesku vinkonu okkar henni Margit og hún kom með Finnskan listamann með sér. Mjög fjölmenningarlegt allt saman, eða eins og við köllluðum það "very contemporary". haha.

Þetta er farið að hljóma eins og við gerum ekkert nema að skemmta okkur hérna, á það ekki annars að vera þannig...?

Læt hér fylgja myndir sem lýsa stemmningunni á okkur hér heima, svona stundum allavega:

S - Eistland

Við fórum í ferðalag um helgina með vinum okkar, þeim Margit, Karin og bandarískum eiginmanni hennar, Jeff. Þannig er að Margit var fyrir nokkuð löngu síðan búin að bjóða okkur að koma með henni í sveitina þar sem amma hennar býr í S - Eistlandi og þar sem að Karin og Jeff, sem búa í NY voru bæði á landinu þótti tilvalið að fara í hópferð í sveitina.
Það var mjög skemmtilegt að sjá þennan hluta landsins sem er nokkuð ólíkur umhverfinu hér í Tallinn, svolítið eins og að vera komin einhvert aftur í tímann.
Þetta var mikið ævintýri og við náðum að gera ansi mikið á þessum stutta tíma. Við fórum m.a. í skóginn og týndum sveppi í matinn, heimsóttum nágranna sem buðu okkur í kaffi og með því, fórum í reyk-sauna og vöktum við varðeldinn frameftir nóttu.



Fyrsta regla þegar haldið skal í ferðalag: ekki leigja ódýrasta bílinn í bænum! Þessi gafst upp í miðbæ Tallinn... haha! Við hringdum og kvörtuðum og það var komið með annan í staðinn, þann næstódýrasta:)



Þarna erum við lögð af stað í "nýja" bílnum okkar og eins og sjá má þá var stemmningin ótrúleg.



Þetta var ca. 3 tíma keyrsla og gott að komast á áfangastað.





Þarna má sjá okkur á sveppaveiðum. "Veiðin" úr þessari ferð var borðuð með bestu lyst seinna um kvöldið.




Við skruppum í heimsókn til vinkonu Karin sem var stödd á næsta bæ. Þar var tekið ótrúlega vel á móti okkur með kaffi og bakkelsi.



Að heimsókn lokinni fórum í "fjallgöngu" á hæsta tind Eistlands, en hann er u.þ.b. 300 metra hár. Eins og sjá má erum við alveg uppgefin eftir að labba upp TRÖPPURNAR á hann!




Um kvöldið fórum við í reyk-sauna. Þetta er hefð sem við Íslendingar tengjum oft við Finna, en Eistar eru líka mikið sauna fólk. Fyrir þá sem ekki vita hvernig þetta virkar skal ég útskýra: Fyrst er kveiktur eldur og hann látinn deyja út, jafvel bætt á hann nokkrum sinnum brenni í millitíðinni til þess að eftir verði eldheit kol. Meðan á þessu stendur er saunan auðvitað full af reyk og ekki hægt að vera þar inni. Svo er soðið vatn. Þegar eldurinn er slokknaður (ca. 2 tímum seinna) er farið með vatnið út í saununa og þá er hægt að fara að hefja leikinn. Vatninu er svo helt á heit viðarkolin og þannig gýs upp mikill hiti. Svo er bara setið og svitnað, og hlaupið reglulega út til að kæla sig niður. Þegar nokkuð er liðið á, er góður siður að sprauta á sig, eða láta sprauta á sig ískölu vatni (á veturna er náttúrulega bara hlaupið út í snjóinn). Eftir allt þetta þvær maður sig hátt og lagt og lykar svo af reyk það sem eftir er vikunnar. Hljómar þetta ekki vel? Þó að mér hafi nú stundum fundist þetta full mikið af hinu góða, þá mæli ég eindregið með þessu fyrir alla.



Á myndinni hér að ofan má sjá okkur fá okkur að borða eftir saununa (auðvitað afrakstur sveppatýnslu dagsins).



Svo var sest við varðeldinn og hlegið fram eftir nóttu.



Hér má sjá mynd af okkur í Tartu, sjarmerandi háskólabær sunnarlega í Eistlandi þar sem við stoppuðum stutt við á leiðinni í bæinn aftur.

Í öðru fréttum er það helst að við erum flutt í íbúð í miðbænum þar sem við verðum allavega næstu tvö árin. Við erum alveg einstaklega ánægð með hana og líður vel. Við munum skella in myndum af henni fljótlega.
Svo erum við bæði nýbyrjuð í skólanum þannig að það er bara allt í gangi - meira síðar.

Sumarskoli no. 2

Við erum ekki búin að vera mjög dugleg í bloggfærslum upp á síðkastið. "vandamálið" er einfaldlega að það er svo mikið að gerast hjá okkur að bloggið verður útundan. við biðjumst velvirðingar.
Síðustu tvær vikurnar er ég búinn að vera á tónsmíðanámskeiði í skólanum sem heitir "crossing borders, once again". Þetta er svona sumarskóli þar sem að fólk allstaðan að úr evrópu kemur til að læra, hljóðfæraleikarar og tónskáld. Námskeiðið endaði svo á tónleikum þar sem flutt var lítið verk eftir mig, klarínettu mineatúr - kom bara vel út.
það var skemmtileg tilviljun að tónsmíðakennarinn minn þarna var gamli kennarinn minn úr LHÍ, Dr. Úlfar Ingi Haraldsson, gaman að hitta hann aftur, en svo þegar skólinn byrjar taka aðrir kennarar við.
það var gaman að hitta þarna fólk sem er í svipuðum pælingum og maður sjálfur, en samt með ólíka sýn á viðfangsefnið. stækkar alltaf smámsaman heiminn fyrir manni.

jæja, nú fer bilið á milli bloggana hjá okkur vonandi að styttast. sýnið okkur smá þolinmæði:)



þetta er bekkurinn minn á námskeiðinu ásamt úlfari, kennaranum okkar.

Helsinki

Það er búið að vera mikið flakk á okkur upp á síðkastið, því ekki nóg með að við séum nýkomin frá St. Pétursborg heldur skelltum við okkur til Helsinki núna um helgina.

Þannig er að vinkona okkar var að halda sýningu á málverkum sínum og þar sem við búum bara hinum megin við flóann þá fannst okkur alveg málið að "taka bara Akraborgina" yfir og slá tvær flugur í einu höggi; sjá borgina og sýninguna.
Þessi ferð var nú í alla staði rólegri en St. Pétursborgarferðin, kominn nokkur þreyta í okkur eftir það sem á undan var gengið og borgin svosem ekki alveg jafn framandi, þótt falleg sé.



Er ekki alger classic að byrja svona ferðablogg á mynd út um hótelgluggann? Þetta var ágætis gistiheimili í miðri borginni sem vinkona okkar hafði mælt með.




Við fórum náttúrulega beint í bæinn og þarna má sjá okkur slappa af og njóta sólarinnar liggjandi í grasinu sem er við aðalverslunargötuna í Helsinki. Setur skemmtilega afslappaðann svip á miðbæinn að hafa svona grasflöt alveg við búðirnar.



Á föstudagskvöldinu var svo sýningin sem við fórum til að sjá. Við tókum nú ekki mikið af ljósmyndum þarna inni en á þessari má sjá listakonuna Kristínu Gunlaugsdótttir og Hubert, Austurrískan kærasta hennar, á opnuninni. Kristín er ein af okkar færustu myndlistarkonum og fyrir þá sem ekki þekkja til verka hennar þá mæli ég eindregið með þeim ( http://www.kristing.is/ ).



KB banki var styrktaraðilli að sýningunni og að henni lokinni buðu þeir okkur og vinum/fjölskyldu Kristínar út að borða í tilefni dagsins
Það var bannað að taka myndir inni á veitingahúsinu, en við stálumst nú samt:) Þetta var alveg einstaklega flottur staður. Þess má geta að maturinn á myndinni er ekki eini maturinn sem okkur var boðið:) Diskarnir voru óteljandi.



Fiskimarkaðurinn er markaður við höfnina niðri í miðbæ Helsinki. Þetta er svona staður það sem er seldur allskyns matur og góðgæti, skemmtileg stemmning.

Það er alltaf eithvað að frétta af okkur og þetta blog hálfgert best-of af því sem dregur á daga okkar hér í Tallinn. Í næsta bloggi verða sennilega fréttir + myndir af nýju íbúðinni okkar!

St. Petursborg

Um helgina var förinni heitið alla leið austur til St. Pétursborgar. Við fórum í rútu með fólki í skólanum okkar í skipulagða ferð þar sem að okkur var sýnd borgin og svo fengum við náttúrulega líka frítíma til að skoða hana sjálf. Ferðin var mjög vel skipulögð þar sem okkur voru sýnd þekktustu staðir en svo var líka passað upp á að við fengum líka tíma til að flakka um ein og óstudd.

ATH! Þið getið smellt á myndirnar til að stækka þær!

Við skoðuðum Petrograd, höll Keisara Péturs mikla sem ákvað að þarna skyldi rísa borg "gluggi til vestursins". Hann byggði semsagt þessa gulli skreyttu höll og nokkrar í viðbót ásamt stærsta gosbrunnagarði í heimi (hann var augljóslega snaaaaarbilaður) fyrir utan borgina meðan pöpullinn svalt heilu hungri.



Þegar við komum inn í landið var alveg nýr veruleiki sem blasti við okkur. Vegirnir voru eins og þvottabretti og húsin greinilega ekki byggð af miklum efnum.



Það hefur lengi verið draumur okkar að koma til Rússlands og sjá St. Pétursborg og þessi ferð var engin vonbrigði. Borgin er algerlega stórkostleg "metropolis". Stórfengleg er sennilega orðið sem má nota til að lýsa henni. Gulli skreyttar hallir, breiðar götur, garðar og síki sem setja mikinn svip á borgina.
Allstaðar má sjá merki um gamla tímann, styttur af Lenín og borgin er vel merkt kommúnistatjörnunni á hinum ýmsu stöðum. En það má líka sjá merki um nýja tíma og vestræn merki vel greinileg í borginni. Skemmtilegt var að sjá stórt torg á miðri Nevskiy Prospekt (breiðgata í miðri borginni) þar sem var risastór kommúnistastjarna á stalli, og beint á móti henni COCA-COLA merki! Þetta virðist vera málið í borginni, "vestræni nútíminn" búinn að ryðja sér rúms, en þetta virðist ekkert vera að blandast saman. Algerar andstæður sem þurfa mun meiri tíma til að lagast hvor að annarri.





Þarna mátti sjá verslanir með rándýrum vestrænum tískumerkjum og betlara ráfa um fyrir utan þær. Fólk á nýjum fínum bílum keyra um á milli þeirra sem voru á eldgömlum Lada Sport (djöfull eru það annars kúl bílar! hvað varð um þá í Rvk?)




Þegar kommúnisminn féll og kapítalisminn ruddi sér rúms voru margir sem græddu á tá og fingri, en hinir, sem náðu sér ekki á strik, héldu bara áfram að vera fátækir og í dag lifir ca. 1/3 hluti þjóðarinnar undir fátækramörkum (fátækramörk í Rússlandi miðast við u.þ.b. 3.300 kr. ISK)(tölur frá 2004).
En það er önnur saga.



Palli fyrir utan Finland lestarstöðina þar sem að Lenin sneri aftur úr útlegð. Inni má stjá stóra veggmynd af honum. Alveg merkilegt hvað hann er allstaðar þarna.

Um kvöldið fórum við neðanjarðarlestinni niður í bæ. Neðanjaraðarlestirnar í Pétursborg eru frægar fyrir glæsileik sinn. Við gengum niður Nevskyi Prsopekt og vorum algerlega hugfangin.
Morguninn eftir var farið í rútuferð um borgina og okkur sýndir helstu staðir og þvínæst í St. Peter and Paul kirkjuna. Hún er staðsett í miðju borgarinnar (þ.e. þar sem hún hófst). Þar sáum við kistur allra keisara Rússlands, fyrir utann einn sem er í Moskvu, og þar á meðal fannst okkur alveg hreint magnað að sjá grafir Nikulásar II og fjölskyldu hans (þar á meðal Anastasíu sem margir þekkja ævintýrið um). En þau voru öll, nema áðurnefnd Anastacia, líflátin 1918, ári eftir uppreisnina en fengu ekki greftrun fyrr en 80 árum síðar, 1998.





Það má bara ekkert þarna:)

Seinna um daginn var farið í bátsferð og siglt um síki borgarinnar.





Við skoðuðum Hermitage (Vetrarhöllina) bara að utan, ákváðum að bíða með að skoða verkin þangað til í næstu ferð.





Þessi mynd af Blóðkirkjunni er tekin út um gluggann á hótelinu okkar (með aðdráttarlinsu).



Hóelið okkar var alveg mjög töff - A la soviet style!



Þessi mynd er tekin út um gluggann hjá okkur fyrsta kvöldið.



Ég tók þessa mynd af hermönnum sem ég sá nálægt Vetrarhöllinni. Það er nokkuð algeng sjón að sjá hermenn þarna á götunum.



Sóley fyrir utan klaustur í borginni.

Síðasta daginn var farið að minnismerki um 900 daga stríðið í seinni heimsstyrjöldinni, alveg merkilega fallega kirkju sem ég man ekki nákvæmlega hvað heitir í augnablikinu, Puschkin þorpið stuttu fyrir utan borgina, og höll Katrínar miklu. Þessir keisarar vissu bara ekki hvað "less is moore" þýddi.



Palli niðri við ánna sem rennur í gegnum borgina. Borgin er stundum nefnd Feneyjar norðursins vegna síkjanna sem þar má sjá.



Þessi hressu gamalmenni voru í mðbænum veifandi skiltum þar sem þau virtust vera að lýsa skoðunum sínum á Bandaríkjunum og veifandi gamla Soviet fánanum. Gaman að þessu.

Þetta er bara stutt upptalning af því sem við upplifðum í St. Pétursborg. Þetta var alveg ótrúleg lífsreynsla sem mun aldrei gleymast og ég mæli með því fyrir alla að gera sér ferð "austur fyrir tjald" og upplifa eithvað sem er okkur Íslendingum svo fjarlægt.

Skolinn buinn

Í lok síðustu viku var síðasti skóladagurinn okkar í sumarskóla. Við erum kanski ekki orðin alveg fljúgandi fær í Eistnesku ennþá, en við kunnum allavega mun meira en við gerðum fyrir 3 vikum síðan. Þetta nám var mjög praktískt og tungumálið hefur breyst úr því að hljóma eins og kínverska yfir í eithvað sem við skiljum bara ágætlega, og svo þurfum við bara að halda áfram að æfa okkur.
Við þurftum því að kveðja suma skólafélaga okkar, og það var með nokkrum trega því ágætis vinskapur hafði myndast innan hópsins. Við komum þó til með að halda sambandi okkar á milli því sum þeirra munu vera hér áfram, eða vera hér eithvað á næstunni.



Þetta erum við ásamt henni Katrínu, kennaranum okkar.



Sóley tók þessa mynd af okkur í lyftunni á leið í kaffipásu.

Viljandi

Það hefur verið svo mikið að gerast hjá okkur að við höfum ekki haft við að uppfæra bloggið eins mikið og við vildum. Hér kemur smá uppdeit.
Um þarsíðustu helgi fórum við á Þjóðlagahátíðina í Viljandi. Viljandi er ca. 20.000 manna bær í ca. 200 kílómetra fjarlægð suður af Tallinn. Hátíðin stendur yfir í 4 daga, en við fórum bara í dagsferð með skólafélögum okkar.
Hátíðin er mjög vinsæl hjá Eistlendingum og um þessa helgi tvöfaldast íbúafjöldinn í Viljandi. Þarna myndast mjög falleg stemmning þar sem allir taka þátt. Mér fannst mjög gaman að sjá þarna samankomið fólk á öllum aldri, og allar týpur, til þess að hlusta á þjóðlagatónlist, ekki alveg verslunarmannahelgarstemmningin sem maður á að venjast að heiman. Svo eru tjöld þar sem er grillað kjöt og steiktar kartöflur ofan í lýðinn. Almennilegt skal það vera!
Tónleikar eru haldnir víðsvegar um miðbæinn, til að mynda í tveimur kirkjum sem eru þarna og í sölum og tjöldum sem eru reist fyrir hátíðina. Einnig eru tónleikar haldnir í gömlum kastalarústum.



Þessi kisi sat pollrólegur á öxlinni á eiganda sínum meðan hann (eigandinn sko) spilaði á nikkuna sína áhorfendum til mikillar ánægju.



Það hafði verið mjög mikið að gera hjá okkur í vikunni á undan og við eyddum mestum deginum sitjandi í grasinu að borða kjöt og drekka bjór. Mjög kærkomin hvíld. Við hlið mér er hún Satu, Finnsk/Ástralska skólasystir okkar sem fagnaði afmælinu sínu með mér.



Maturinn var mjög góður.



Sóley tók þessa mynd í bænum, þetta er skemmtilega "gamall" bær.



Við fórum á alveg frábæra tónleika um kvöldið þar sem flutt var Tyrknesk þjóðlagatónlist. Flutningurinn var alveg frábær, hljóðfæraleikararnir mjög góðir og söngvararnir (og þá sérstaklega þokkadísin hér að ofan) áttu salinn.



Hér má sjá sviðið sem er undir kastalaveggnum.